|
|
ASTROLOGIE EN "EDELSTENEN": CERES
-foto van Ceres-
door Joyce Hoen, Aukje Eijgelaar en Marianne Gommers
In Groningen bevindt zich een heel actieve astrologiegroepering, (de VVANN, Vereniging van Astrologen Noord Nederland) onder inspirerende leiding van Nel Helder. In het voorjaar van 2002 was ik daar voor een workshop en zag bovenop de kast een hele collectie asteroïdenefemeriden liggen. Ik dacht nog bij mezelf: "Gunst, is Nel daar nog steeds mee bezig?" Ik herinner me dat 10-15 jaar geleden een in Groningen wonende astroloog - Ivo da Rocha - de uit Amerika afkomstige ideeën over asteroïden nogal propageerde, maar in Nederland maakt er verder niemand veel gebruik van.
Overigens maken wij hier in Nederland praktisch ook geen gebruik van midpunten, dus het zegt verder niets dat wij ons hiermee niet bezighouden..:-) In Duitsland maakte de (nu in Ierland wonende) astroloog Hans Taeger het gebruik van de planetoïde Vesta populair en verder zie je in de astrologie niet zo veel gebeuren met die eerste vier ontdekte planetoïden (Ceres, Vesta, Pallas en Juno).De Amerikaanse astrologe Zip Dobyns was heel enthousiast over zowat alle duizenden brokstenen die daar in de banen tussen Mars en Jupiter rondzwerven en keek bij elke wereldgebeurtenis of het stuk steen met een gelijksoortige naam actief is in de horoscoop van die gebeurtenis. Want sinds de ontdekking van de eerste 4 planetoïden (vanaf 1801) zijn er duizenden in kaart gebracht. Algemeen wordt verondersteld dat de brokstukken (de eerst ontdekte, Ceres, één van de grootste, heeft slechts een omtrek van ca 950 kilometer) in die baan tussen de baan van Mars en Jupiter oorspronkelijk een geheel vormden, en hetzij in oorsprong één enkele planeet vormden die door een of andere megabotsing in de kosmos uiteenspatte in duizenden brokstukken, hetzij een Maan van Jupiter die om dezelfde reden uiteenspatte. Mijn hypothese is dat het om een Maan van Jupiter gaat, om de reden dat de eerste planetoïde die ik nu een paar maanden bestudeerd heb alle tekenen blijkt te vertonen van "Jupiter-achtige Maan"-kwaliteiten.
De Wet van Bode stelt dat elke volgende planeet op een afstand ligt met een harmonieuze verhouding en de ruimte tussen Mars en Jupiter is inderdaad enorm, reden waarom er met die Wet van Bode al verondersteld werd dat er een planeet moest zitten tussen de banen van Mars en Jupiter: dat zou echter weer betekenen dat de asteroïdengordel niet uit een Maan van Jupiter is ontstaan maar uit een echte planeet.
De afstanden in 1000 km:
Zon - 0
Mercurius: 57910
Venus : 108200 (dus bijna 2 keer zo ver)
Aarde : 149600 (bijna 3 keer zo ver)
Mars : 227940 (meer dan 4 keer zo ver)
Jupiter :778330Ceres, de eerst ontdekte planetoïde (dat woord betekent overigens letterlijk "klein planeetje") staat op 413900 (x1000) km afstand van de zon dus keurig tussen Mars en Jupiter in. De omlooptijd van Ceres is 4.6 jaar, net zoals de omlooptijd van de meeste asteroïden om en nabij de 4 a 4,5 jaar liggen. (bron van deze gegevens: "The Solar System, What is a Planet in Astrology? by Patrice Guinard, Ph. D, internetartikel op http://www.cura.free.fr)
(In Amerika noemen ze de planetoïden 'asteroids', vandaar dat de namen asteroïden en planetoïden onderling uitwisselbaar zijn, letterlijk betekent asteroid natuurlijk klein "sterretje" , en is dus een foute benaming naar mijn bescheiden (hm) mening, maar ja, astrologie verwijst ook naar de sterren (astro), wij zouden ons vak dan ook planetologie moeten noemen:-)
Planeten tot en met Mars symboliseren "persoonlijk gereedschap" , en planeten vanaf Jupiter (althans de eerste 2 vanaf Jupiter) symboliseren veel meer de interactie met de sociale wereld om je heen. Dat betekent dat als de asteroïden een kwalitatieve astrologische betekenis hebben, deze hetzij tot de ene sfeer, hetzij tot de andere (of een mix van beide) behoren, maar wel op het vlak van wat ze zijn: kleine planeetjes waarvan er 50.000 bestaan, en geen planeet.
De planetoïden uit deze gordel moeten ook niet verward worden met de veel recenter ontdekte brokstukken (de zogenaamde Centauren) uit de Kuipergordel: Cheiron, Pholus, Nessus en de honderden andere die sinds die tijd ontdekt zijn en in kaart gebracht zijn (de meest recente op 8 april 2002 (op moment van schrijven - 24 april 2002), en omdat ze een beetje door de namen heen zijn, krijgen ze tegenwoordig nummers in plaats van namen: wel een mooie parallel met de ontwikkeling op de wereld en hoe mensen geïdentificeerd worden..... In het emailverkeer dreigen de namen ook op te raken zodat je nu makkelijk namen als jan1234567 tegenkomt in het hotmailverkeer:-)
Maar zelfs van de asteroïden merkte Rudhyar al eens op, dat hun betekenis parallel gesteld kan worden met de steeds verdergaande specialisering en individualisatie van de mensen in de westerse wereld. Maakte men vroeger alleen een horoscoop van een koning van een land, en was er verder "het volk", tegenwoordig is elk individu een eiland op zich, een broksteen zwervend in de ruimte:-) "Versplintering" is wel degelijk een kenmerk sinds de ontdekking van de planetoïden (die in 1801 begon). Maar toch behoren die brokstukken ook tot een groter geheel, de hele asteroïden gordel dus, althans in oorsprong..
Het was hoe dan ook om die reden van verregaande versplintering dat een holistisch denkend mens als ik, die graag in gehelen en samenhang denkt , nooit een studie maakte van de asteroïden. Maar, ik heb een groepje heel actieve (email)-cursisten in het Noorden van het land. Zo'n subgroepje of "splinter" groepje (grinnik) binnen het grotere geheel van alle emailcursisten. En toen Ceres in transit conjunct Ceres radix stond van één van hen, besloot dat groepje naar een lezing van Nel Helder over de asteroïden te gaan, en ze maakten daarvan een verslag in onze emailgroep. Omdat ze niet alleen een theoretisch verslag gaven, maar direct melding maakten van hun eigen standen in de horoscoop van de asteroïden en wat ze daar van dachten, kwam het hele asteroïde gebeuren tot leven.
Uit het verslag van Aukje Eijgelaar, Boelenslaan, Friesland:
"Hier een verslag van de workshop over de asteroïden gisterenavond bij Cheiron in Groningen van het VVANN op 16 april 2002. Met aanvullingen van Gertien en Jelly is het volgende verslag uitgewerkt en met toestemming van deelnemers nu hier gemaild (en later gepubliceerd in het lijfblad van de VVANN).
Deze workshop werd goed bezocht, maar wij zaten dit keer verdeeld over verschillende tafels... Wij vormden een groepje met zijn vijven nl.: Ida V, Ida W, Jelly, Gertien en mijzelve... Nel Helder wist er heel veel van en gaf wat informatie over de belangrijkste asteroïden: Ceres, Pallas, Juno en Vesta.
De asteroïden zijn miniplaneetjes of grote brokstukken, niet altijd rond, soms hoekig en langwerpig en kunnen een doorsnede hebben van enkele tientallen kilometers...
Ze hebben natuurlijk veel minder betekenis dan de planeten, maar het wordt wel interessant als zo'n rotsblok op je ASC., Zon , Maan of andere planeet staat (met een kleine orb niet meer dan 2gr.).
CERES ook wel Demeter (maar weer niet te verwarren met de hypothetische planeet Demeter) staat voor de vrouw als moeder. In de horoscoop van een man is het: welke vrouw hij zoekt als moeder voor zijn kinderen en ook welk beeld heeft hij van zijn moeder (Als aanvulling op het Maanbeeld).
Tot zover dit levendige verslag van een groepje astrologiestuderenden.
Ik las dit, keek na waar ik Ceres had staan (ruim 3 graden Tweelingen) en besloot eens uit te gaan zoeken wat Ceres nou eigenlijk echt doet in een horoscoop, want de kwaliteiten die hierboven genoemd werden, zijn kwaliteiten die ik normaliter aan de Maan toeken in de horoscoop, en alhoewel er in het verslag staat "als aanvulling op de Maan" bevredigde me dit niet. Hoezo als aanvulling op de Maan? Wat kan een brokstuk nou aanvullen aan de Maan, symboliek (in mijn optiek) van Moeder Aarde zelf (de spiegel daarvoor). Maar ik kon niet ontkennen dat er een heel diepe herkenning door mij heen ging met het fenomeen van "gevoed worden" via 3 graden Tweelingen. Ik dacht aan de Zon van Alexander Ruperti, op exact 3 graden Tweelingen, wiens boek ik vertaald had, en ik herinnerde me hoe ik in dat jaar van vertaling voor het eerst sinds lange lange tijd echt "gevoed" werd, met allerlei inzichten (wat natuurlijk ook een prachtige uitdrukking is van Tweelingen: gevoed worden door een boek, en met Ceres in het 6e huis: via werk). Eigenschappen van mijn moeder waar ik nooit over nagedacht heb en ook nooit mee geworsteld heb, waren een enorme stimulans al op jonge leeftijd om veel te lezen: zij was voor haar huwelijk bibliothecaresse geweest (Ceres in Tweelingen in 6 : werk) en de hoeveelheid literatuur die in de loop van de tijd op mijn pad is gekomen (wat ik allemaal heel vanzelfsprekend vind) is inderdaad gigantisch. Ik geef ook makkelijk informatie weg. Uit die grote overvloed!
Met een groot aantal van de emailcursisten zijn we vervolgens op ontdekkingsreis gegaan in het land tussen Mars en Jupiter, althans, we begonnen met Ceres. De mailtjes over Ceres vlogen heen en weer, en bijna iedereen bleek die behoefte aan voeding (op een bepaalde manier) te herkennen. Een overzicht van alle Ceres-standen in de dierenriemtekens bij al die cursisten (waar ik het merendeel van ken) leverde het inzicht op, dat ik warempel een soort van "Maan" kwaliteit kon zien in die mensen volgens het dierenriemteken waarin Ceres stond, en dat was zonder uitzondering, bij iedereen kon ik het herkennen met andere woorden. Er zat dus meer in dat kleine brokstukje dan ik oorspronkelijk had gedacht. Omdat het sowieso de eerst ontdekte planetoïde is (en klaarblijkelijk de grootste) zou Ceres best het handvat kunnen zijn van alle planetoïden, mogelijk zoals Cheiron het handvat is van alle Centauren.
Maar dat zijn allemaal veronderstellingen, hoe logisch ze ook klinken:-) - ik bestudeerde Ceres ook samen met een aantal cursisten in de "life" groepen in Zutphen. Wat me vooral bezig hield, was hoe ik nou in de vredesnaam een "Maan-kwaliteit" kon zien (zoals ook aangegeven door het verslag trouwens) in het teken van de dierenriem waar Ceres in stond, terwijl we al een Maan hebben in de horoscoop. En ik begon eens na te denken over wat het verschil dan moet zijn met die twee verschillende "Maan-kwaliteiten". Ik las de kwaliteit die aan de mythologische Demeter toegekend wordt in het boek 'Godinnen in elke vrouw' van Jean Bolen eens na, en stuitte daar op een woord, wat me op een sleutel bracht voor de interpretatie (en het verschil met Maan in de horoscoop), en dat sleutelwoord was "generous" (ik las het stuk in het Engels). Demeter was heel genereus met haar gaven.
De Maan (de ‘gewone, die om onze aarde cirkelt) is niet de meest makkelijke factor in de horoscoop, het is namelijk het symbool voor ons behoeftepatroon als mens tussen andere mensen hier op de planeet Aarde om te kunnen leven, in fysiek en emotioneel opzicht. Bij de vervulling van de Maanbehoeften zijn we in principe enorm afhankelijk, in eerste instantie van de moeder. We hebben eigenlijk nooit genoeg, die Maan kan ons hele leven gaan beheersen als we onze behoeften ons leven laten beheersen, en dan komen we terecht in een automatisch onbewust reagerend en niet creatief soort leven, in overeenstemming met het feit dat het op de Maan eigenlijk maar een dode donkere boel is, de Maan heeft het licht van de Zon nodig. Ons lichaam en onze emoties kunnen vaak ook wel wat licht gebruiken, want als we ons alleen met die Maan identificeren, komen we in een heel behoeftig en ook geïsoleerd stuk van onszelf terecht, het ego stuk. De Maan helpt het ego opbouwen, via de conditionering van de moeder en de hele omgeving op de planeet Aarde, waar wij na de geboorte terechtkomen. De Maan symboliseert het instrument waardoor wij geboren worden. Onze ziel maakt contact met een moeder die ons astrale lichaam geleidelijk aan de mogelijkheid geeft een fysieke vorm aan te nemen. Die fysieke vorm hebben wij geleend van Moeder Aarde (de opbouw van de stof komt van de deeltjes van Moeder Aarde: uit stof komt gij en tot stof zult gij wederkeren, ----maar dit geldt alleen het fysieke en emotionele ego-lichaam, nodig om hier op aarde te zijn. Het ego kan overigens pas echt goed bestaan als het grenzen om zich heen kan trekken, en in de astrologie wordt dat prachtig gesymboliseerd door de hele as Kreeft-Steenbok, waar de Maan en Saturnus over heersen: de planeten die ons helpen met de ego vorming (met alle pijn die daarbij hoort, de pijn van alleen zijn). Toch is het ego niet onbelangrijk, integendeel, zonder dat zouden we hier niet overleven. De Maan symboliseert dus ook hoe wij overleven (zelfs als de Maan in Schorpioen staat: we overleven dan mooi op de diepten van het emotionele leven, die we "nodig" hebben als voeding voor dat onbewust opgebouwde ego, waarvan wij denken dat het nou eenmaal zo hoort. Of denken? We denken er niet bij na, het gaat vanzelf, het is compleet geconditioneerd. We voelen er ons veilig bij (en nogmaals, zelfs bij een Maan in Schorpioen: de gewenning aan "drama" kan domweg betekenen dat je je die emoties heel gewoon vindt, en dat wat wij Gewoon zijn, daar waar wij aan Gewend zijn, geeft een vertrouwd gevoel: daar hoor jij thuis. De Maan is dus ook je thuis, je lichaam is in werkelijkheid je thuis, hier op de Aarde.
Er kleven dus, met andere woorden, nogal wat interessante psychologische problemen aan de Maan in de horoscoop. En juist DIE vond ik niet bij het gedrag wat ik bij de Ceres-stand in de horoscoop waarnam: het leek eerder op een Maangedrag ZONDER problematiek, en verschillende mensen gaven ook aan dat ze zich bij die kwaliteit van Ceres ECHT thuis voelden, er zelfs blij van werden. Ik merkte echter ook, dat mensen heel genereus GAVEN (en dus niet alleen voeding ontvingen) via die Ceres-kwaliteit. Als je zelf genoeg hebt, is het veel makkelijker genereus te geven. Als er overvloed is, kun je overvloedig schenken. Ik kreeg het idee dat de kwaliteit van Ceres betekende, dat je daar overvloedig geschonken krijgt en zelf ook kunt schenken van die kwaliteiten, en dat je niet eens anders verwacht. Dat lijkt op Jupiter trouwens. Bij Jupiter blaken we (meestal) ook van zelfvertrouwen en omdat we niet eens iets anders verwachten komt het succes gewoon ook. We stralen het uit, en dus ontvangen we dienovereenkomstig. Alleen gaat het bij zo'n brokstuk als Ceres nou niet bepaald om een stralende kwaliteit.
Het is een ordinair stuk steen, wat daar zo rondwentelt in de kosmos. Maar steen, verstening, kan ook "kristallisering" betekenen, het is een kwaliteit die hoort bij het onderste chakra, het chakra van overleving. De Maan, die in eerste instantie het astrale en emotionele lichaam beheerst, hoor thuis op het vlak van het tweede chakra, de heiligbeen plexus. Dat wil zeggen, als we de elementen in overeenstemming brengen met de chakra's : Aarde (brokken steen dus) horen bij het eerste chakra, water bij het tweede, vuur bij het derde, lucht bij het vierde, ether bij het vijfde, en licht bij het 6e (innerlijk licht, wel te verstaan, cq de "verlichting" ) Ceres op het vlak van het overlevingschakra, en tegelijkertijd op het vlak van het bewustzijn van daar waar de materie compleet is uitgekristalliseerd en VAST VERANKERD ligt, dat paste eigenlijk heel goed bij het beeld van de brokstukken, om de simpele reden, dat het gevoel van alleen zijn het sterkste is bij het onderste chakra en naarmate we omhoog gaan met die bewustzijnslagen naar de hogere chakra's we steeds minder verdicht raken en dus steeds meer een worden met het geheel. En die brokstukken zijn dus inderdaad geïndividualiseerde stukjes broksteen , zonder relatie met een geheel, puur en alleen van jou. De Ceres (en andere asteroïde-) kwaliteiten komen uit jou -- ZONDER CONDITIONERING van de moeder of de omgeving. Het kan zelfs jouw unieke kwaliteiten symboliseren die jij overvloedig kunt geven aan anderen.
En dat vanuit een innerlijk weten dat je overvloed hebt en altijd hebt gekregen op dat vlak. Er ligt geen angst, het is al compleet uitgekristalliseerd. En dat doet erg sterk denken aan vanzelfsprekende Maan kwaliteiten op het niveau van Jupiter. Vandaar dat ik vermoed dat de asteroïden als geheel oorspronkelijk een Maan van Jupiter waren. Omdat het om een op zichzelf staand uitgekristalliseerd gegeven gaat, is het zinloos om naar aspecten te kijken met andere planeten. De planetoïden werken niet op het zelfde niveau als de planeten. Ze zijn niet daadwerkelijk in interactie (verbonden) met de andere planeten. Ze zijn op zichzelf staand (analoog met het onderste chakra) en moeten alleen in teken en huis geïnterpreteerd worden.
Zoals Cheiron en de andere centauren wel een relatie lijken te hebben met bewustzijnstoestanden die op drugsgeïnduceerde toestanden lijken, kun je bij de asteroïden misschien wel denken aan gekristalliseerd steen: stukjes edelsteen in je natuur. Edelstenen die genezend zijn voor anderen in je overvloedige schenken van die giften en edelstenen die jou zelf veel goed doen.
Marianne Gommers ging hierna op onderzoek uit en schreef aan onze emailcursistengroep:
Boeiend! die correspondentie over de asteroïden. Ik probeer er ook een beetje 'feeling' mee te krijgen. Wat me zo opviel bij mezelf was een soort innerlijke honger naar informatie over die 'brokken steen'', zoals ik ze voorheen een beetje sceptisch noemde. Wat is dat voor een "roep" dacht ik. Dat weet ik overigens nog steeds niet precies, maar boeiend en voedend is het zeker wel :-) Met mijn Maan in Weegschaal (oppositie Zon in Ram) halfvierkant Pluto is het wel een beetje wikken en wegen en het duurt wel lang voordat ik een 'beeld' ervan heb. Dan zijn de meeste van jullie al lang bij de andere kant van het universum aangeland denk ik, terwijl ik nog zit te broeden op Ceres! :-)) Maar enfin, I do it my way en probeer dan tot vervelens toe eerst zelf iets te doorgronden, zelf informatie vergaren alvorens er iets van betekenis doorsijpelt. Met die Void of Course Maan van mij voel ik me wel eens een soort astronaut; vertrek de ruimte in (het internet op) en bekijk ik alles het liefste van allerlei kanten, te beginnen met de "buitenkant".
Een kijkje in mijn keuken waar ik vooralsnog een soort Ceresprutje aan het brouwen ben:
Veel van die brokstukken, zo las ik, schijnen echt gigantisch veel geld waard te zijn en maken je meteen multimiljonair omdat er hele kostbare mineralen in zitten. Maar enfin, het gaat om de rijkdom van geest en in die zin opteer ik ook voor de stukjes edelsteen in je natuur, zoals jij het zo mooi omschreef Joyce!
De 24e graad Stier, hm, moeilijker te plaatsen, maar "differentiatie" en brokken steen, daar kan ik me ook wel wat bij voorstellen. Vervolgens heb ik een klein uitstapje gemaakt want ik vroeg me n.a.v. het verhaal van Joyce af hoe we eigenlijk aan de benamingen komen voor planeten of in dit geval asteroïden en zo leerde ik dat daar een heuse internationale organisatie achter zit. De benamingen zijn dikwijls afgeleid uit de geschiedenis en in het bijzonder de Grieks/Romeinse mythologie. Vooral de namen van de objecten van ons zonnestelsel vinden hier hun oorsprong.. De Internationale Astronomische Unie (IAU), die verantwoordelijk is voor het toekennen van namen, houdt deze traditie in ere. Planeten krijgen zo snel als mogelijk een naam toegewezen, maar de kans dat er in ons zonnestelsel nog een planeet ontdekt wordt is vrijwel nihil. De nieuwe naam voor een satelliet wordt ontleend aan de Griekse Mythologie. Een uitzondering vormen de namen van de manen van (hoe kan het ook anders!! Uranus, zij zijn ontleend aan de literatuur en hebben geen mythologische achtergrond.
Asteroïden krijgen aanvankelijk een voorlopig nummer met aanduiding van het jaar en de maand van ontdekking. Wanneer de omloopbaan voldoende gekend is krijgen de asteroïden een definitief nummer en een definitieve naam. "243 Ida" is de 243ste genummerde asteroïde. Dus dat ding 2001 KX76 die ik wel eens op andere astrologielijsten voorbij zie komen zal volgens de voorschriften van de IAU binnenkort wel een naam krijgen omdat de omloopbaan bekend is.
Tja en dan die Titius Bode. Gaat me een beetje boven de pet. In de astronomie kom je verschillende modellen tegen over het ontstaan van die asteroïdengordel. Het kan een ontplofte Maan van Jupiter zijn geweest, maar zo las ik dat het ook planeet-embryootjes kunnen zijn geweest die er al waren voor het ontstaan van Jupiter. Door de aantrekkingskracht/zwaartekracht van Jupiter is de vorming van een planeet (nog?) niet gelukt. Zou het een soort brug kunnen zijn, een plek waar we eerst moeten emanciperen alvorens echt bij Jupiter en verder te geraken? Als je de Maan bekijkt als vrouwelijk archetype, je relatie met moeder Aarde, dan is er de afgelopen tijd nogal wat gebeurd op emancipatiegebied. Aanvullende vrouwelijke archetypen zoals jij schreef Luise, ja dat voelt voor mij op een of andere manier heel natuurlijk aan. Maar enfin, ik ben er nog lang niet over uitgedacht. Dat astronomisch model is me ook nog niet helemaal duidelijk. Voor mij bepaalt dat astronomisch model waar we van uitgaan mede de symbolische astrologische betekenis die je er aan geeft.
Waar was ik gebleven met dit van de hak op de tak verhaal:-) ?
O ja, wat me ook bezig hield: waarom NU, waarom komt er NU zo'n Ceres verhaal op de emaillijst hier. De eerste keer dat ik hier op de lijst er wat over las was op 19 april (mijn Solaar, ahum!). En Aukje, jullie waren toch op 16 april naar die lezing geweest? Welnu zo bedacht ik me na een bezoek aan een Godinnen site over Ceres: Ceres wilde weer gevierd worden! Wat ik er over las: Van 12 tot 19 april werd het Cerealiafeest te harer ere gevierd. Met spelen, de ludi cearalici, werd zij geëerd. Het feest werd getekend door de enorme overvloed die de aarde aan de mensen schonk. De eerste mensen op aarde leefden van wat de aarde uit zichzelf schonk.
Ceres leerde de mensen de akker te bebouwen. Ze plaatste de stier in het juk, en liet de velden omploegen. Ceres was tevreden met kleine giften van graan, of men kon een fakkel voor haar aansteken. Ze was gesteld op zuiverheid, dus de geschenken moesten zuiver zijn, en men moest witte kleren dragen. In mei werden voor haar de Ambarvalia gehouden. Dit feest viel op 29 mei, vlak voor de kalenda van juni, als het bijna nieuwe maan is. Het volk en de priesters trokken bij wijze van een zuiveringsritueel drie maal om de velden. Daarna werden een zeug, een schaap en een stier geofferd. Een epitheton voor Ceres was legifera, 'wetgeefster'. Haar priesteressen, de matronae, legden de basis voor het Romeinse wetsysteem. Uit het koppelen van de functie van graangodin en wetgeefster blijkt de samenhang tussen de wetten die de gedragsvoorschriften bepalen en de natuurwetten, die de volgorde vastleggen waarin handelingen voor de agricultuur moeten worden verricht. Ceres. Graangodin, beschermster van de graanhandel. Oud-Italiaanse en Romeinse godin. Attributen: Krans van korenaren, fakkel of scepter, vruchten- of bloemenkorf in de handen. Godin der plebejers. Haar naam wordt in verband gebracht met de Indo-europese wortel cer, wat iets betekent als 'groeien' of 'voortbrengen'. Ook woorden als creëren en crescent berusten hierop. Dezelfde betekenis is nog te herkennen in het Engelse woord voor graan of graanproducten, cereal.
Het Sabiaanse Symbool van het moment dat Ceres hier op de lijst opnieuw werd geboren (ik ga even van jouw verslag uit Aukje) 21+ Vissen: een profeet die de tafels van de nieuwe wet draagt gaat langs de hellingen van de berg Sinai naar beneden.
Weer stof tot nadenken voor mij althans!
En toen heb ik nog even gekeken naar Ceres van onze emailkantine hier, die is opgericht te Middelharnis op 11 september 1998 Joyce? Klopt dat? <Dat klopt> Dan zou Ceres op 10+ graden Tweelingen staan met als Sabiaans Symbool: Pas ontsloten gebieden bieden de pionier nieuwe ervaringsmogelijkheden.
Gelijkertijd met Ceres hier op de lijst ben ik aan het lezen in een geweldig voor mij zeer voedend boek en wat mij betreft een echte aanrader: De ontembare vrouw van Clarissa Pinkola Estes, een jungiaans analitica en een cantadora (bewaarder van oude verhalen). Kent iemand dat? Is er iemand die haar geb. data weet? In het genoemde boek wordt het vrouwelijke archetype prachtig verhaald aan de hand van sprookjes en mythen. Voor mij is het niet zo maar een boek, maar zoals Alice Miller schreef: het is een geschenk van diepe wijsheid, inzicht en liefde. Een openbaring van iemand die de bronnen kent. Een tijdje geleden deed ik het iemand cadeau omdat ik dacht dat die persoon er wel eens wat aan zou kunnen hebben. Ik was zelf zo super blij toen die vrouw tegen mij zei dat ze nooit gedacht had dat verhalen uit een 'stom' boek werkelijk als medicijn kunnen werken. Zo was dat echt voor haar geweest. Prachtig om te zien.
O ja, waar mijn Ceres staat? Op 9+ (hoe kan het anders!) Tweelingen conjunct cusp 12. Over voedende boeken gesproken…
Tot zover de schitterend gul geschonken (Ceres in Tweelingen) bijdrage van Marianne Gommers.
Deze verhandeling werd eerder gepubliceerd in de CHTA Astrokrant, het is de bedoeling ooit nog eens Pallas Athene, Juno en Vesta aan de beurt te laten komen, en te melden wat we daar gezamenlijk met de groep emailcursisten ontdekt hebben.
Omloopbaan van Ceres:
CHTA (©)
