HEBBEN DE PLANETEN EEN MORAAL?

door JOYCE HOEN DF Astrol S

Voor dit artikel is astrologische basiskennis noodzakelijk. 

Dit artikel wordt ingegeven door diverse reacties in de loop der jaren van mensen die hevig sputteren tegen de gedachte dat planeten een bedoeling of moraal zouden hebben. In het kader van de tijd waarin we leven, is het zelfs wel vermakelijk om te bedenken dat mensen geen enkele autoriteit buiten zichzelf accepteren. De gedachte dat er iets zou bestaan wat hoger is dan onszelf, wat "bedoelingen met ons heeft" is absurd voor die geest. Het ego accepteert nog wel de gedachte dat alle waarheid binnen in het zelf aanwezig is, en dus God ook, wat men zich daar dan maar bij voorstelt, maar dat er krachten zouden bestaan die het "beter weten" dan de mens zelf, druist zo in tegen het oppermachtige ego binnen in ons zelf, dat we daar heftig tegen protesteren.

Nu is het niet zo dat die planetaire krachten alleen maar buiten onszelf aanwezig zijn of dat ze het "beter weten", het is veel eerder zo dat de uiterlijke planetaire krachten een reflectie zijn van onze innerlijke planetaire krachten: zo hebben wij wel degelijk zo iets als een "geweten" in ons, weerspiegeld door de planeet Saturnus, en dat weet het meestal inderdaad beter dan wij zelf zouden willen. Want ons "geweten" evenals Saturnus maakt het ons niet altijd makkelijk.

De filosofie waarmee het CHTA (en ik zelf dus) astrologie beoefent, gaat uit van de gedachte dat mensen maar een soort vrije keus hebben: dat is de keuze tegen zichzelf (en die uiterlijke en innerlijke planeten) in te gaan, of daarin mee te gaan, en echt zichzelf te worden. Planetaire transits hebben in deze visie juist de bedoeling om mensen bewust te laten worden van hun eigen innerlijke zelf, en dat is de reden dat de ene persoon minder merkt van een zelfde transit als de ander. Dat is de reden waarom de ene persoon een bepaalde transit als heel moeilijk kan ervaren en de andere persoon dezelfde transit als heel eenvoudig. Als wij bewust in eenheid leven met ons innerlijke zelf, dan kan een bepaalde transit relatief ongemerkt voorbij gaan. Maar als we helemaal van ons zelf verwijderd zijn, door welke begrijpelijke omstandigheden dan ook, dan kan een transit wel degelijk iets te weeg brengen, met slechts de bedoeling je weer terug te brengen bij jezelf.

De eeuwige worsteling en werkelijke strijd van de mens is de strijd tussen het ego en de ziel. Het ego is een verraderlijke raadgever, die je angst aanpraat en zelfzuchtigheid. Planetaire transits worden door het ego beleefd! Maar ze komen van de ziel. Het ego erkent geen meester buiten zichzelf, dat is nu eenmaal de aard van het ego. Het vindt zichzelf het beste wat er bestaat, zelfs in het geval van mensen die denken dat ze een zwak ego hebben, of een minderwaardigheidscomplex. Want ook dergelijke overwegingen komen voort uit een ego dat uit is op erkenning van het ego, dat uit is op erkenning van het valse zelf.

De meeste mensen die op een gegeven moment in hun leven stappen zetten op het spirituele pad, komen in aanraking met filosofieën en ideeën die nogal hiërarchisch van aard zijn: als er een "hoger" iets bestaat dan moet er dus ook iets "lagers" zijn. In veel esoterische groeperingen speelt de merkwaardige energie van "hij of zij is verder dan ik", of "ik ben verder dan die ander" op dat pad van evolutionaire ontwikkeling. Iedereen wil ergens speciaal zijn. Dat is notabene ook een kenmerk van het ego. Zoals elk kind de behoefte heeft om speciaal gevonden te worden, zo wil het ego in onszelf, dat in feite ook ons innerlijke kind is, ook speciaal gevonden worden, en het liefst uitverkoren. Gelijkwaardigheid is (terecht) een hoog goed in de huidige cultuur. Maar gelijkwaardigheid betekent nog niet dat iedereen hetzelfde is. Astrologisch heeft wel iedereen hetzelfde potentieel en toegang tot alle staten van bewustzijn. Elk mens heeft in zichzelf de hogere en lagere trillingen. Wij resoneren vaak mee op de omgeving, en als de omgeving ons inspireert met hogere trillingen, resoneren we daar op mee. Als de omgeving ons echter probeert te verlagen op hun eigen lagere trillingen, dan resoneren we daar ook op mee. In die zin is het niet zo best wat de televisie tegenwoordig zo vaak in het kader van de openheid laat zien. Het verheft niemand, het brengt iedereen in bewustzijnsstaten van verlangen en ontevredenheid. Maar afgezien daarvan..

Alle gedachten over ïk ben verder of beter dan de ander" , of omgekeerd, zijn allemaal gedachten van het ego, alsof het hogere zelf in ons eeuwig is wie het is, en onaangetast door dergelijke overwegingen van het ego zijn of haar eigen gang gaat en eigen bedoelingen creëert. Er kunnen heel goed momenten zijn in ons leven zijn waarop de ziel ingrijpt om ons weer een beetje bij de weg te brengen, en er kunnen momenten zijn dat ons hoger zelf ons gewoon met rust laat, en we kunnen uitvoeren wat we willen, ook al is het dwars tegen dat hogere zelf in. Het planetaire systeem functioneert in deze filosofie als volgt:

DE MAAN: het meest dichtbijstaande hemellichaam, reflecteert het ego binnen in ons zelf, met onze dagelijkse behoeften.

DE ZON: symboliseert het hogere zelf binnen in ons zelf: bij Volle Maan bijvoorbeeld, als de Zon en de Maan tegenover elkaar staan, vindt de werkelijke strijd (maar ook bewustwording) altijd via polarisatie tussen het lager en hoger zelf plaats, ook al voeren we het uit via ruzies met onze omgeving. Daarentegen zijn we bij Nieuwe Maan vaak veel meer innerlijk (binnen in ons zelf) afgestemd op rust en kalmte, op een samengaan van lichaam en Geest, van ego en ziel, of van lager zelf en hoger zelf.

MERCURIUS, VENUS EN MARS symboliseren attributen van onze dagelijkse persoonlijkheid in deze wereld.

JUPITER is de functie die het ego helpt: die succes brengt aan het lager zelf en in de uiterlijke wereld.

SATURNUS doet het omgekeerde: die probeert het ego bij tijd en wijle te doen inkeren, af te remmen, zodat de stem van het innerlijke geweten helderder wordt. En daarmee begint de spirituele reis. Zoals de aardse ontwikkeling eindigt bij Saturnus, zo begint de spirituele ontwikkeling ook bij Saturnus. Het is niet voor niets dat Saturnus-transits heel tweeslachtig kunnen uitwerken: pijn en leed bezorgen (aan het lichaam of aan het ego) of geweldig veel inzicht en bewustwording voorbij die staat van dat ego.

Als we deze drempel van Saturnus over zijn, als de eerste spirituele vonk wakker is geworden (beginnend met dat geweten), dan komen de volgende drie planeten aan de beurt die elk een eigen functie hebben met betrekking tot onze evolutie, die uiteindelijk tot doel heeft het ego en de ziel geheel op elkaar af te stemmen, het ego steeds verder bewust te laten worden, steeds transparanter, zodat de ziel toegang heeft om DOOR DAT EGO heen te functioneren, zodat we uiteindelijk misschien wel God-mensen op aarde worden.

URANUS is de eerste functie, na dat het geweten heeft gesproken en we daar wat meer in mee gaan, ontstaat de bliksemflits van het inzicht, worden we "wakker". Op dat moment vervreemden we van ons oude zelf en van onze oude wereld: we individualiseren en komen zelfs een beetje buiten de status quo te staan. (Want 70 % van de mensheid , zoals 70% van onszelf, functioneert via afstemming op de uiterlijke wereld en de behoeften van het persoonlijke ego).

NEPTUNUS is de functie die er voor zorgt dat we niet teveel vervreemden, dat Uranus niet te veel doorslaat, want Neptunus'functie is dat het ons compassie bijbrengt. Compassie en mededogen, voor anderen en voor ons zelf en ons verleden.

PLUTO. En als dat proces uiteindelijk voltooid is, en wie zal zeggen hoeveel pogingen er ondernemen worden die wel of niet lukken, en hoe lang het duurt? komt PLUTO aan de orde die de wedergeboorte van de nieuwe mens die nu geboren is symboliseert, totaal en voorgoed. PLUTO symboliseert de evolutionaire kracht zelf.

DE "BEDOELING" VAN DE PLANETEN

Samenvattend: Saturnus' bedoeling is om ons bij ons zelf terug te brengen, en af te leren stemmen op ons innerlijke geweten. Uranus'  bedoeling is om ons zelfstandiger te maken en ons uit de status quo te trekken, waar we in slaap vallen. Neptunus' bedoeling dient de ontwikkeling van compassie. Pluto's bedoeling is het proces totaal te maken: het proces van de uiteindelijke worsteling tussen ego en ziel. Het ego kan hevig "verkracht" worden ten tijde van Pluto-transits, waardoor er tevens een opening komt voor de ziel om zich te manifesteren. De enige die denkt dat het dood gaat (en worstelt in doodsstrijd ) is het ego, maar is het niet merkwaardig dat we ten tijde van waarheid, zuiverheid en puurheid van het ego, notabene juist het gevoel krijgen dat we eindelijk Leven? Wat voelt als de dood, blijkt juist het leven te zijn, in werkelijkheid. En dat is Pluto.

Vraag je, bij een transit, af, wat de bedoeling van zo'n transit is, in plaats van af te wachten wat er 'zou kunnen gebeuren'. Je wordt dan heel wat creatiever!

© CHTA, 2001 - dit artikel verscheen eerder in de 'Astrokrant', 4e jaargang no. 4 en komt inmiddels ook voor in het boek Transits als spiritueel groeiproces in het eerste hoofdstuk

 

Joyce Hoen DF Astrol S (©)