Er zijn
verschillende verklaringsmodellen waarop men de astrologie kan
gronden, verklaringsmodellen die echter afhankelijk zijn van het
gehanteerde wereldbeeld. Een 'fysisch-causale' verklaring houdt
in dat de objecten in het heelal elkaar beïnvloeden, bijvoorbeeld
door zwaartekracht, of kosmische straling. Dit principe stoelt op
een lineaire wereldbeschouwing die samengevat kan worden in het 'oorzaak-en-gevolg'
principe. Iets gebeurt OMDAT en NADAT iets anders is gebeurd. Het is
een principe dat ook het verschijnsel 'Tijd' als een lineair
gebeuren beschouwt, in plaats van bijvoorbeeld een cyclisch
gebeuren.
Wetenschappers die
dit wereldbeeld aanhangen, stellen bijvoorbeeld dat het onzinnig is
te veronderstellen dat een kleine planeet als Pluto op zo'n grote
afstand van de aarde, het gebeuren op aarde zou kunnen beïnvloeden en wijzen op grond van deze redenering de astrologie als een
onzinnig geheel af. Wellicht komt er ooit nog een 'fysisch-causale'
verklaring voor de astrologie. Zo omschrijft Carol Stokes in het
tijdschrift "Mercury Hour" (nr. 54, 1987, pag. 41) een
experiment uitgevoerd door Prof. Jose Delgado met elektromagnetische
golven, waarin aangetoond wordt, dat elektromagnetische golven geen
materie benodigen om invloed uit te oefenen. Prof. Delgado begon
aanvankelijk met het nemen van proeven eerst op dieren, later
mensen, waarmee hij aantoonde dat het gedrag van mensen en dieren beïnvloed
kon worden door het plaatsen van elektroden in de
hersenen. In een later stadium echter testte hij de invloed van
elektromagnetische golven die niet fysiek ingeplant konden worden.
Door een druk op de knop waarbij het elektromagnetische veld in een
ruimte veranderd wordt, kon hij bijvoorbeeld een stier tot razernij
opwekken..... Door de knop opnieuw in te drukken en de
elektromagnetische golflengte te wijzigen kon hij de stier echter
plotsklaps tot stilstand en rust brengen, dus door simpelweg een
andere frequentie in te schakeen, waarbij het wonderlijke is, dat
hij met slechts zeer weinig elektromagnetische golven al tot een
groot resultaat kwam.
Wellicht komen we,
doorredenerend op deze gedachtengangen, dan ooit tot de conclusie
dat de invloed van de zodiak niets anders is dan de 'aura' rond de
aarde, met andere woorden: het elektromagnetische veld rond de
aarde, en wellicht ontdekken we ooit een fysisch-causale verklaring
voor de astrologie.
In het boek
"een nieuw model in de geneeskunde" van Dr Larry Dossy (Ankh
Hermes, 1985) wordt echter een samenvatting gegeven van
ontwikkelingen in de natuurwetenschap die een geheel ander
wereldbeeld bevestigen, een wereldbeeld dat holistische principes
hanteert. De biochemische materie die zich in onze lichamen heeft
ontwikkeld is het product van de scheikundige elementen waaruit het
is opgebouwd, elementen die een geschenk zijn van de sterren (de
oermaterie). Wij zijn de conceptie van de sterren, stelt Dossy, wij
zijn verankerd in de sterren waar onze wortels reiken.
Onze dagelijkse
ervaringen met zelfs de allerkleinste details wijzen op een dermate
nauwe samenhang met de grootschalige eigenschappen van het heelal,
dat het vrijwel onmogelijk is de twee van elkaar gescheiden te
denken. In de nieuwe ontwikkelingen in de natuurwetenschap vertonen
oorzaak en gevolg niet langer een lineaire samenhang. Er is vandaag
de dag bijvoorbeeld vrijwel geen ziekte die met een eenvoudige
causale verklaring kan worden afgedaan.
Zo stelde de 19e
eeuwse natuurkundige Ernst Mach dat de neiging van een lichaam om
zich tegen versnelling te verzetten (inertie) geen intrinsieke
eigenschap van het lichaam als zodanig is, maar een gevolg van zijn interactie
met de overige materie in het heelal. (Relationeel bepaald dus).
Hieruit volgt dat de verwijdering van de geringste hoeveelheid
materie uit het heelal een verandering in de inertie van de
resterende materie zou veroorzaken. (Dit wordt het Beginsel van Mach
genoemd). Einstein werkte Mach's idee verder uit: zijn voorstelling
van de werking van het stoffelijke heelal is interactioneel: de
eigenschappen van alle stoffelijke objecten kunnen uitsluitend
worden gekend in termen van inzicht in hun interactie met alle
andere stoffelijke objecten in de wereld. Dit betekent dat vanuit
het oogpunt van de moderne natuurwetenschappen alle objecten
onafscheidelijk met hun omgeving zijn verbonden.
Dat is een idee,
dat verregaande consequenties heeft voor bijvoorbeeld statistisch
onderzoek. Objectief statistisch onderzoek wordt hierdoor een
verschijnsel dat niet met de werkelijkheid overeenstemt!
De dissipatieve
structuurtheorie van Prigorine stelt dat onze natuur wortelt in
de fundamentele processen van het universum. Wij zijn een met
de natuur.
Bell's theorema
stelt dat de mens deelneemt in een naadloos bestaan onafscheidelijk
verbonden met zijn omringende wereld (John S. Bell, 1972). Het zijn
ongelooflijke conclusies die ons logische (niet-kosmisch
georienteerde) verstand nauwelijks kan bevatten.
Einstein
ontwikkelde tezamen met Nathan Rosen en Boris Podolsky een
redenering die essentieel is voor de astrologische visie, een
redenering die bedoeld was als een reductie ad absurdum van de
theorie van de kwantummechanica: aan de hand van onweerlegbare
wiskundige redeneringen poneerden zij dat indien de kwantumtheorie
gelijk had "een verandering in de draairichting van 1 partikel
in een uit twee partikels bestaand systeem het tweede partikel
gelijktijdig moest beïnvloeden, zelfs wanneer de twee zich intussen tot
op grote afstand van elkaar verwijderd hadden." Later
stelde de natuurkundige Jack Sarfatti dat deze wederzijdse
wisselwerking niet zozeer een energiedragend signaal tussen de twee
gescheiden objecten inhield als wel 'informatie'.
De DNA-theorie
heeft uitgewezen dat het levenspatroon van ieder menselijk wezen
beschreven ligt in de genen van sperma en ovum. Het geheel ligt
besloten in de delen. De Oostenrijker Gregor Mendel toonde aan dat
elke doperwt voldoende informatie bevat voor de reproductie van de
erwt, en deze Mendeliaanse principes kunnen doorgetrokken worden:
elk deeltje van het universum bevat alle informatie die in de gehele
kosmos aanwezig is. Waaruit volgt dat zelfs elke doperwt de
genetische informatie van de kosmos in zich heeft opgeslagen!
Ook de
natuurkundige David Bohm beweert dat alle informatie over het gehele
universum besloten ligt in zijn afzonderlijke onderdelen, maar hij
stelt dat de orde en eenheid van ons universum zich onttrekt aan
onze zintuiglijke waarneming.
Kort samengevat
leidt de kwantumtheorie tot de conclusie dat ook tussen in
de tijd gescheiden momenten een non-causale en niet-plaatsgebonden
relatie bestaat. Voor onze dagelijkse werkelijkheid
betekent dit bijvoorbeeld dat patiënt en therapeut, of cliënt en
astroloog, of wetenschappelijk onderzoeker en onderzoeksobject,
samen een organische eenheid vormen door de processen die alle
levende wezens verbindt. Een cliënt georiënteerde therapie is een
boemerang die ook de astroloog treft. (Bijvoorbeeld). Vanuit het
oogpunt van de moderne genezer als ander voorbeeld, staat patiëntentherapie gelijk aan zelftherapie: wie een ander geneest,
geneest zichzelf.
Uit het
bovenstaande kunnen we concluderen dat objectiviteit niet bestaat.
Het woord 'subjectief' heeft, als gevolg van ons
mechanistische-causale wereldbeeld in de loop der tijden een wat
negatieve klank gekregen, omdat onze waarden en normen nu eenmaal
samenhangen met ons wereldbeeld. Objectiviteit kan in verband
gebracht worden met kwantiteit, subjectiviteit met kwaliteit. De
kwaliteit van ons leven is geen objectief meetbaar gegeven. Waarom
dan gaan academische wetenschappers en andere critici nog steeds uit
van het feit dat astrologie onzin is omdat het niet 'bewezen' is
(met objectief, meetbaar kwantitatief statistisch onderzoek) ?
Theodor Landscheidt
geeft daar in zijn in 1987 verschenen boek "Wir sind Kinder des
Lichts" antwoord op. Net als de grotere economische cycli, de
zogenaamde Kondratiev-cycli, hebben vernieuwingsgolven in
bijvoorbeeld wetenschappelijke cq natuurfilosofische paradigma's een
duur van ongeveer 50 jaar! (Dat komt overigens overeen met de
omlooptijd van Cheiron...) Zo lang duurde het werkelijk voordat
Einsteins' relativiteitstheorie in het bewustzijn van de
natuurkundigen binnendrong. Je kunt je dan voorstellen hoe lang het
duurt voordat vernieuwingen gemeengoed worden in het bewustzijn van
de bevolking. Veel van onze ideeën stammen uit onze opvoeding, en
hoe onze ouders dachten en de wereld verklaarden. Daardoor komt het
ook dat de inmiddels al lang achterhaalde filosofie van het
mechanistisch materialisme van de 19e eeuw nog STEEDS het
wereldbeeld bepaalt van waarschijnlijk wel 70% van de bevolking.
(70% van het aardoppervlak bestaat uit water: symbool voor het
collectief in dit verband).
Voor het overige
dienen we te beseffen dat logisch denken een proces is waartoe wij
onze toevlucht nemen wanneer wij proberen de gebeurtenissen in ons
leven te bevatten, zelfs wanneer wij van mening zijn dat het
uiteindelijke inzicht enkel langs intuïtieve, niet-logische weeg kan
worden verkregen.
Zo wordt de
geschiedenis van de wetenschap een verslag van een pijnlijk
aanpassingsproces van het gezonde verstand aan wetenschappelijke
feiten die zichzelf steeds achterhalen. Werkelijkheid is een
subjectief gegeven en heeft te maken met onze belevingswereld.
(Tegenwoordig (anno 2005, als ik dit artikel op deze website
plaats), kennen we het verschijnsel van daadwerkelijke temperaturen
onder nul maar ook wordt de 'gevoels-temperatuur' gemeten, die daar
vaak veel van verschilt! ...
Delen van de
mensheid, tot en met het enkele individu, zijn geen statistisch
meetbare eenheden die een objectief op zichzelf staand geheel omvat
zonder relatie met de rest van het totale universum.
De conclusie is dan
ook, dat de statistiek hopeloos moet falen als het over
werkelijkheid gaat, en dat het daarom ook tamelijk zinloos is om via
de statistiek de astrologische werking aan te tonen.