INTERVIEW MET MELLIE UYLDERT

door ELIZABETH HATHWAY

Interview met Mw. Mellie Uyldert d.d 27 november 1999
gepubliceerd in CHTA's Astrokrant, jaargang 5, no. 2 (2001)

Mijn beweegredenen om contact op te nemen met Mevrouw Uyldert? Ik wilde een idee hebben over de astrologische wereld ten tijde van het begin van haar astrologische werk. Had ze de astrologische supersterren van haar tijd ontmoet, zoals Dane Rudhyar, Charles Carter, Marc Edmund Jones? Hoe reageerde de astrologische gemeenschap op de ontdekking van Pluto? Hoe was de astrologie veranderd?

Toen ik haar ontmoette was Mevrouw Uyldert 91 jaar en zo fit als een hoentje. Alert, geïnteresseerd en zeker op haar eigen pad, beheerste mevr. Uyldert ons gesprek. Toen ik die situatie eenmaal geaccepteerd had en mezelf bevrijdde van allerlei vooringenomen ideeën over hoe een interview plaats zou moeten vinden, ontspande ik.

Het was een prachtige zonnige middag en enkele uren lang had ik het gevoel buiten de tijd te zijn. We zaten in een klein vol met boeken gevuld kamertje verwarmd door een oud elektrische kacheltje. Vreemd dat we in zo’n groot huis hier gingen zitten. Twee stoelen stonden aan weerszijden van een klein tafeltje en achter me stond een oude vitrine met een hele serie kristallen en fossielen. Nadat ik gezeten was keek ik in het gezicht van iemand met een heldere, enthousiaste en open Tweelingen-karakteristiek, die naar me tuurde vanonder een elfachtige haarband met daarin een grote schitterende steen.

Tijdens het hele gesprek werd ik enorm afgeleid door een reusachtige en ongelooflijk prachtige vlinder die zichzelf bij herhaling tegen het raam aan sloeg. Buiten baadde een grote blauwe dennenboom in het herfstige zonlicht.

Gesprek met mevrouw M. Uyldert

Vr. Hoe bent u zelf in aanraking met astrologie gekomen ?

Ant. Het zat al in me. Toen ik twintig was, zei ik tegen mijn moeder "vertel me wat meer over de sterren. Niet wat je op school leert, stoffelijke dingen, want er is nog meer, dat weet ik." Mijn moeder wist er niets van, maar ging wel op onderzoek uit. Na een poosje kwam ze met "er bestaat een cursus in astrologie hier", wij woonden toen in Hilversum, "hij bestaat al twaalf jaar, er zijn er voornamelijk oude dames op, maar je mag er wel bij".

Het was een beetje mal, ze zaten er al twaalf jaar maar ik moest er wat meer van weten. Het was een meneer Ram, hij was vrijmetselaar, en onderwijzer in Amersfoort. Hij heeft een boek geschreven over astrologie. Ik kwam daar, en ik paste er natuurlijk helemaal niet in, maar ik begon schriften met aantekeningen te lenen, en ik wurmde me in. Aan de ene kant wist ik meer dan zij want ik studeerde een beetje psychologie, wat van de andere kant een beetje hetzelfde onderwerp was, en ik stak zoveel mogelijk op. Het volgende jaar ben ik er ook nog naar toe gegaan, toen kwam er een opleidingscursus waar ik een winter lang naar toe ben geweest, en toen ging ik verhuizen en was het afgelopen met de lessen en meer heb ik nooit gehad. Maar ik kon toen wel op eigen kracht verder.

Het grappige is, als iets al in je zit, dan hoef je alleen maar op dat knopje te drukken en dan begint het eruit te komen. En toen de mensen hoorden dat ik iets wist van de astrologie en vragen begonnen te stellen gaf ik antwoord en tot mijn eigen verbazing bleek ik er een heleboel van te weten. Toen gingen ze me vragen om een cursus te geven, en ik dacht, "dat gaat toch niet, ik weet maar bijna niets". Maar ze hielden maar aan, en toen dacht ik, "nou ja, als ze dat zo graag willen en tenslotte ik weet iets meer dan zij". Nou goed, naarmate zo een cursus verder ging, begon ik zelf veel meer te zien en te begrijpen, en dat kwam allemaal uit voorraad.

Vr. Wanneer was dat, Mw. Uyldert, dat u begon les te geven ?

Ant. Ik begon in 1928 les te geven, en toen wist ik officieel nog niets, maar het zat wel ongeweten al in mij. Daarna begon het eruit te komen. Toen vroegen ze mij om er een avond over te spreken, en ik dacht, ja, ik weet iets meer dan zij. En dat was heerlijk , voor mezelf ook, want dat waren openbaringen, hoorde ik mezelf dan dingen zeggen die ik zo blij was te weten te komen. Dat heb ik eigenlijk altijd gehouden. Ik spreek heel graag, dan gaat het vanzelf en dan zijn wij samen het publiek in een wisselwerking, het stroomt, en ik kom zelf een heleboel te weten. En ik fris ervan op, want er moet wat ruimte komen en kan dan wat volgt ook naar voren, en zo ben ik spreekster en schrijfster geworden. Het moest eruit. Ik vind het heerlijk. Ik doe het heel graag, en dus ben ik heel veel gevraagd om cursussen te geven, en een tijd lang was dat geweldig. Toen begon ik bij het publiek eigenlijk iets te beantwoorden dat net boven gekomen was. Dat waren toen cursussen van honderd, twee honderd mensen in de grote plaatsen. Ik kon de achtersten in de zaal niet eens zien, en het ging maar door, ik moest het doen.

Vr. Want u bent natuurlijk, niet alleen met de astrologie bezig. U heeft ook heel veel over kruiden en edelstenen geschreven, dus over allerlei Occulte dingen eigenlijk, waar u heel veel kennis van hebt.

Ant. Het was blijkbaar mijn taak om de mensen terug te brengen in een goede verhouding tot de natuur. Ik had zelf altijd heel veel van de natuur gehouden; eerst denk je dat iedereen zo is, maar ja een heleboel letten daar niet op en dan wilde ik ze zo graag vertellen hoe goed het in elkaar zit, hoe mooi het allemaal geschapen is en dat ze erop vertrouwen kunnen dat alles zichzelf helpt als ze maar niet eigenwijs zijn. En daar is nog een heleboel over te zeggen.

Vr. U bent zelf een Tweeling Mw. Uyldert ?

Ant. Ja. Van 31 mei.

Vr. Dus dat zegt iets over uw veelzijdigheid. Omdat u zoveel interesses hebt, niet alleen de astrologie, terwijl ik denk dat dat je grootste liefde is.

Ant. Ja. En tenslotte komt in de astrologie alles bij elkaar. Eigenlijk is er maar één wetenschap, want in astrologie is alles opgenomen. En dat is wat zo ontzaglijk inspireert en bevredigt dat je eindelijk door almaar verder te graven en te kijken, je ziet hoe alles geschapen is en bedoeld is. Het is bijvoorbeeld helemaal niet nodig om op één punt, bijvoorbeeld alleen de plantenkunde met aandacht te bestuderen want juist als je in de Breedte met een heleboel van de natuur kennis maakt dan zie je de lijnen lopen. Dan zie je hoe het allemaal samen een groot mozaïek is, dat alles bij alles past, allemaal goede vrienden onder elkaar, alleen de mens is op een goed moment daar buiten gaan staan, en heeft gezegd "ik zal dat wel regelen".

De oude volken, vooral de oude Grieken voelden dat allemaal zelf. Die hoefde je niet zoveel te leren want dat zat er al in. Die hebben veel kennis gehad van de sterren. Het waren de Goden, die op Olympus woonden en ze hadden een heleboel verhalen over en die kun je dan symbolisch opvatten. Maar de Goden waren werkelijk bestaande wezens en die waren de geesten of de zielen of hoe je het noemen wil van de planeet -lichamen, en die hebben werkelijk een macht over ons mensen. Ze spelen met ons en laten ons plannen uitvoeren die ze bedacht hebben. En dan zeggen wij een mens heeft een vrije wil, maar dat gaat maar een klein eindje. We worden namelijk bewust van wat ze voor ons uitgedacht hebben, en zo ver gaat de eigen vrije wil: dat we in ons bewustzijn kennis daarvan hebben.

En dat wordt in je gelegd en dan moet het er weer uit, en het moet circuleren, dat heb ik gemerkt. Maar bij een heleboel mensen zit het dicht, vast, en ik doe erg mijn best om hen te doen ontwaken, dan hebben ze pas hun levensdoel, dan weten ze het.

Je moet niet altijd luisteren naar mensen die je wat leren willen en die overbrengen wat hun ouders en hun leraren hun geleerd hebben, want dan blijft het maar hetzelfde verhaal. Nee er verandert juist zoveel.

Vr. Ik wou u vragen wie u grootste leraren zijn geweest maar als ik u goed begrijp, bent u zelf uw eigen leraar geweest.

Ant. Ik heb natuurlijk wel de techniek geleerd van dat rekenen, hoe je een horoscoop maakt, en wat er allemaal in kan zitten. Maar het is precies zoals u zegt. Het zat er bij mij al in, en het hoefde alleen maar uit te komen.

Vr. De boeken die ik van u gelezen heb, doen mij wel soms denken aan Dane Rudhyar, u hebt ook een humanistisch benadering en stelt de ziel centraal in de horoscoop. Het niveau waar de ziel op zit en hoe de ziel zich oriënteert is zeer belangrijk voor u. In andere opzichten doet u mij denken aan Charles Carter. Ik zou u eigenlijk een esoterisch astrologe noemen. Klopt dat ?

Ant. Ja, en de mensen zien niet dat het eigenlijk een beetje mal is dat de godsdiensten die wij er aan deze kant van de aardbol op na houden allemaal navolgingen zijn van iemand die het zelf zag en ervan vertelde. Dus het is een specifieke visie, en dan ontgaat het ons dat we zelf contact moeten maken met ons eigen innerlijk, met die grote krachten van twaalf en zeven, of hoe je het noemen

Vr. En hoe komt het volgens u dat we dit directe contact niet meer hebben ?

Ant. We moesten al duizenden jaren de stof in, tot de zonsverduistering van 11 augustus jl.. We moesten die kant op, dat andere moesten we vergeten anders zou alle aandacht daar naar toe zijn gegaan. Je had altijd mensen natuurlijk, eenlingen, die ingesteld waren op het onzichtbare, en de hogere dingen, maar de grote massa niet.

Alles is zoals het is en dat kun je leren kennen. Maar als je moedwillig de andere kant uit kijkt omdat het je beter bevalt, dan schiet je niet op. Dan denk ik bij mijzelf, jammer, dan zijn die kansen voorbij. Ik had beter en sneller kunnen opschieten en meer begrijpen en wijs worden in plaats van geleerd.

We zouden niet altijd voor een ander mens moeten nadenken. Het was beter geweest als we ons wat bescheidener gehouden hadden, en hadden gedacht zonder conclusies te trekken. "Oh, gaat dat zo", alleen neutraal waarnemen. Er komen vanzelf, uit de diepte, conclusies op. Als je op een bepaald punt komt te staan bestaat zelfs Karma bestaat, alleen neutraliteit. De mens had meer bescheiden moeten zijn. Gewoon observeren, zien wat er is te zien zonder oordeel. De mens wil altijd dingen regelen. We willen ook resultaten zien, "kijk, dit heb ik gemaakt".

Het is zoals het is, en daar leren we van. Maar het gaat niet in een rechte lijn, die bestaat niet, het is een kurketrekker, een spiraal naar boven en een spiraal naar beneden.

Vr. Dat naar binnen luisteren. Is het niet zo dat bepaalde aspecten in De horoscoop, afhankelijk van op welk vlak je leeft, dat kunnen remmen of moeilijker maken ? Ik denk nu ineens aan een Maan/Mercurius vierkant, of bijvoorbeeld een Zon/Maan oppositie, waardoor je makkelijk in reflecties kunt leven totdat je tot bekering komt.

Ant. Ik zie nu een heleboel mensen veranderen. Vroeger hielden ze zich strikt aan wat ze geleerd hadden van hun ouders en van onderwijzers, leraren, de publieke opinie, wetenschap, en tegenwoordig gaan ze veel meer naar zich zelf luisteren. Er zijn steeds meer mensen die merkwaardige belevenissen hebben. We worden allemaal meer bewust van onze vermogens, we hebben ze allemaal, helderziend, helderhorend, enz., maar we hebben het verwaarloosd, en eigenlijk geminacht en opzij geschoven. Je moest voor alles een heleboel inspanning afleggen en het moest bewezen worden met de logica. Dat heeft ons een heel stuk achteruit geholpen, maar dat is nu aan het verdwijnen.

Vr. Denkt u dat dat te maken heeft met Uranus en Neptunus ?

Ant. Ja, omdat die nu aan de beurt zijn, en die van een andere soort zijn dan de vorige. We beginnen nu ook zelfs door eigen ervaring, op de ene of andere manier er naar toe te gaan, bijvoorbeeld in de nacht. Hoe het eigenlijk in elkaar zit ? Er zijn een heleboel jongeren die gaan zomaar op reis zonder een bepaald stoffelijk voertuig. Ik volg dat een beetje, en ik begin dingen te zien die ik vroeger niet zag.

Vr. Wat is het, denkt u, dat astrologie altijd zo boeiend maakt voor u ?

Want ik heb begrepen dat u nog steeds horoscopen voor mensen maakt.

Ant. Omdat het alles is, alles wat we kennen wordt daardoor overkoepeld, de wereld van de goden, van wezens die, laten we maar grof zeggen, meer kunnen dan wij, en die samen met ons dit heelal bevolken. We beginnen te bemerken dat het heerlijk is om alsmaar meer te begrijpen, over wat er eigenlijk gebeurt, en niet wat onze onderwijzers, leraren ons allemaal geschilderd hebben, die dat ook weer uit een boek of van een meester hadden, maar weet je, zomaar zelf beleven. En hoe zelfstandiger je daardoor wordt hoe sneller het gaat.

Vr. Alexander Ruperti zei eens dat astrologie een ‘tegencultuur-kracht’ zou moeten zijn. Astrologie heeft iets bedreigends in de zin dat astrologie mensen aanspoort om juist voor zichzelf te denken en naar zichzelf te luisteren, wat betekent niet met de massa mee lopen. In tegenstelling, heeft de maatschappij juist bate bij mensen die niet te veel na denken, en die gewoon gehoorzamen, en luisteren, en dingen accepteren zoals ze dat voorgesteld krijgen. Astrologie wijst men steeds naar het innerlijk.

Ant. Ik geloof zelf dat alles in wezen volmaakt is, maar we zijn niet klaar om het op de goede manier te beschouwen. Er zit teveel rommel tussen, althans….. maar dat verbetert wel. We zijn nu in een buitengewoon gunstige periode. Er is ergens in de kosmos een stelsel van kleine elektrische deeltjes die door elkaar friemelen, zo’n hele grote fotonenwolk, en die hele wolk verplaatst zich door de ruimte en nu is het weer aan de beurt dat ons zonnestelsel en de wolk fotonen naar elkaar toekomen, door de wetmatig beweging die ze maken. Daardoor hebben we de gelegenheid om beter te functioneren zoals we geschapen zijn. Want wij zijn te vergelijken met elektrische machines, zoals, de keukenmachine die je op de aanrecht hebt staan, en zo is geconstrueerd dat’ ie allemaal werkjes voor je kan doen, malen en dit en dat, maar de stekker moet wel in het stopcontact zitten. Je kunt eigenlijk zeggen als de mens op goed afgesteld is, open verbonden, bruikbaar verbonden, heen en weer pratend, dan kan er een heleboel in de prachtige aanleg van de mens beginnen te functioneren. Maar als de mens helemaal verstopt is aan die kant, is er zoveel weerstand dat er haast niets beweegt. Nu door die fotonen kunnen we zo belevendigd worden in onze volmaakte aanleg dat we veel sneller vooruitgaan in het denken van allerlei dingen en ook kunnen van allerlei dingen. Daarom zijn er nu zo ontzaglijk veel groepjes mensen die op een bepaalde manier, die bij hun aanleg past, hun persoonlijke aanleg, de horoscoop, in staat om vrij snel toch krachtig te worden door die fotonen, zodat er hier en daar in de prachtige aanleg van ons, iets wakker wordt en begint te bewegen. En dan denken we dat het iets nieuws is. Het heeft zoveel generaties gewacht op zijn beurt, tot we daar in een beetje zouden gaan masseren en schoonmaken, tot beweging komen, en nu neemt het de kans waar, en nu ontluiken er nieuwe vermogens. Ze zijn eigenlijk niet nieuw, maar nu zijn ze in volle gang.

Vr. Mw. Uyldert, als u een horoscoop voor iemand maakt, waar kijkt u als eerste naar ?

Ant. Ik ben niet erg systematisch. Ik kan u geen mooie methode geven die iedereen moet navolgen. Het hangt van de horoscoop af, en ik doe niet altijd hetzelfde. Als ik een horoscoop kant en klaar voor me krijg, laat ik het een poosje op me inwerken. Gisteren was hier een jonge man. Wat er direct opviel was dat de bovenste helft leeg was, in de onderste helft zaten alle planeten. En dan heb ik meteen al een beeld. Een grondbeeld, en dan ga ik verder kijken, wat er voor complexen zijn. Ik begin eigenlijk in het groot en ga langzaamaan meer tot de verfijningen over, dan raken we aan de praat en gaat dat gesprek vanzelf een bepaalde kant uit. Ik laat het eigenlijk allemaal gebeuren, ik laat, om zo te zeggen, de horoscoop zichzelf verklaren. In het begin niet. Dan denk je: "dit en dat zullen belangrijke punten zijn" en dan ga je steeds dezelfde dingen gebruiken. Maar ik merkte, "nee, een bepaald aspect werkt heel anders bij de een dan bij de andere in het geheel." En nu zet ik niets meer meteen vast op papier, ik laat het op me inwerken en ik begin hoe langer hoe meer in de ander te leven. Hoe dat voelt. Dan praten we en dan zeg ik vanzelf wat op zijn plaats is.

Vr. Zo zie je ook hoe de andere persoon zijn aspecten beleeft. Vindt u het nog steeds boeiend, horoscopen maken voor mensen ?

Ant. Ja. Maar ik ben nu 91 en ik kan niet zo goed meer al die kleine tekentjes in de efemeride zien, en dan ben ik bang dat ik me vergis, en dan vraag ik om de tekening voor me te maken aan zo’n computer bureau dat dat doet.

Vr. Dus tot kort geleden deed u dat zelf met de hand ?

Ant. Ja dat deed ik helemaal zelf. Want het prettige daarvan is dat je langzamerhand daarin groeit, het is alsof je geboren bent als zo iemand en dan gaat opgroeien en steeds meer van jezelf begrijpt. Ik vond het wel prettig want dan zie je eigenlijk de persoon eruit rijzen.

Vr. Wat vindt u trouwens van de moderne astrologie, het gebruik van Cheiron, of de zwarte maan die hier in Nederland zo populair is ?

Ant. Ja, men ontdekt steeds meer persoonlijkheden, hemellichamen, en dat is voor ons een verrijking.

Vr. Gebruikt u Cheiron zelf ?

Ant. Nee, en er zijn een paar van die nieuwelingen, de zwarte maan, daar heb ik me nooit mee bemoeid eigenlijk. Ik zie al zoveel dingen die nabij liggen en het moet niet teveel worden voor de andere. Vroeger zou ik er misschien wel achteraan gezeten hebben.

Vr. U was met astrologie bezig toen Pluto ontdekt was. Kunt u zich dat nog herinneren ?

Ant. Ja, en daar werk ik flink mee. Ik merk daar zelf ook zoveel van en zo moet het ook zijn: dat je het in eerste plaats waarneemt, direct, zelf, en vragen aan andere astrologen hoe ze dat ervaren. Maar niet uit een boekje leren als theorie. Jee moet het mee maken, voelen, ervaren.

Vr. Kunt u zich herinneren toen Pluto ontdekt was, dat er een bepaalde ophef ontstond onder astrologen ?

Ant. Ja. Ik heb het niet zo belangrijk gevonden toen. Maar ik heb hem in mijn eigen leven ervaren.

Vr. U heeft net waarschijnlijk Pluto oppositie Zon ervaren ?

Ant. Ik heb dat nu ja, en het is niet leuk. Nare dingen, vind ik, want de ene keer denk je ik moet die kant op, en dan de andere keer denk je ik moet die kant op.

Vr. U heeft een Weegschaal ascendant. Dat maakt beminnelijk vind ik.

Ant. Ja. Kent u het boek van Janduz ? Het is een Frans boek met de symboliek voor alle dierenriemgraden. Even mijn ascendant opzoeken. Het is een vrouw die het boek geschreven heeft en een tekenares die de plaatjes erbij gemaakt heeft volgens de Kabbala en ze zijn zo treffend. Daar controleer ik altijd de geboortetijd mee. Als ik iemand bij me heb die zich niet herkent in het plaatje dan zeg ik "misschien bent u wat eerder of later geboren". Dan laat ik hem de plaatjes zien die in aanmerking komen, en ze zijn zo sprekend dat meestal iemand bij een van de plaatjes zegt: "dat ben ik". Dan weet je wat de ascendant is.

Dit is mijn ascendant. (Mevr. Uyldert geeft me een prachtig oud boek in handen, en vertelt…).

Dit is een astroloog en alchemist tegelijk. Want hij heeft een globe bij zich en hij heeft in zijn hand een fles. Dus het is geen wonder dat ik het allemaal in me had. Het is heel merkwaardig. Er staan hier dingen in zo ongelooflijk precies tot in alle details. De tekeningen bevatten veel meer dan de tekst.

Toen ik een klein kind was moest ik kleren aandoen die mijn moeder liet naaien voor mij door de huisnaaister. En die bevielen mij niet, en dat was huilen, maar ja, moeder was de baas. Ik had zo mijn eigen opvattingen over de dingen die ik moest. Ik dacht altijd, "ik wil deze kleren niet aan". Wat bij mij past, dat is een soort kalotje, op mijn hoofd, zwart, en dan een lang kleed en een soort overkleed dat erover heen hangt. En toen ik twaalf jaar was, zag ik het voor het eerst in een productie van Faust. Kent u dat ? Dat is zo’n middeleeuwse man met zo’n zwart overkleed en zo’n kalotje, die staat voor een raam en er wordt iets tevoorschijn getoverd. En toen dacht ik, "ha, eindelijk heb ik het. Dat ben ik. Die kleren passen bij mij". En dat zijn precies weer de kleren die op dit tekeningetje staan!

Vr. Als u denkt aan uw eigen horoscoop Mw. Uyldert, want denkt u dat de grootste uitdaging is geweest ? Het uitdragen van alles wat u voelde van binnen ?

Ant. Uitdaging ….Alles ging me gemakkelijk af. Ik leerde gewoon makkelijk op school. Ik begreep alles en dan mocht ik tekenen. Ze waren altijd aardig in wat ik mocht doen.

We praten verder over de horoscoop tekening……

Vr. U zult waarschijnlijk wel een heel erg bijdehand kind zijn geweest met de Zon in acht. De motivaties van anderen zien en erkennen.

Ant. Mijn moeder woonde een tijd lang samen met een vriendin die theologie gestudeerd had maar niet had kunnen slagen voor predikant. Toen was ze maar een kinderkerk begonnen. Ze moest dat geloof uitdragen. En aan tafel stelde ik altijd vragen op dat gebied, en telkens weer kwam er een debat over wat ze geleerd had en wat ze slaafs volgde. En dat waren feiten uit het verleden die je niet kon controleren als leek. Maar ik had een herinnering om het zo te zeggen en ik wist de dingen van zelf en daar kwam ik voor op. En dan zei ik, "nee dat is niet zo". Dat was eigenlijk heel erg. Dat je als volwassene tegenover een kind van negen jaar staat dat zegt dat ze het beter weet in de theologie, dat is natuurlijk heel erg. Maar ik kwam vurig op voor wat ik wist.

Ik wist dat het de waarheid was. Toen zei ze wel eens, "vroeg rijp, vroeg oud". Ik kan dat nu best begrijpen dat het heel pijnlijk is als je in die positie bent en een kind heeft er kritiek op je, en er zit ander publiek bij. Je bent natuurlijk als kind eigenwijs, en dat zijn je heiligste overtuigingen. Die geef je niet op.

Vr. In uw eigen horoscoop is er dus niet een aspect waarvan u denkt dit is de meest boeiend of de meest uitdagend geweest ?

Ant. Nee. Het hele negende huis. Het beheerst alles, mijn gedachten, alles. Ik heb altijd mijzelf kunnen bezighouden, ik doe dat juist graag. Ik speelde wel met andere kinderen natuurlijk maar ze hadden zo weinig zelf te geven. Ik moest altijd de spelletjes bedenken, dat deed ik dan ook, heel vlijtig. Ik stichtte geheime genootschappen waar ze wel lid van mochten worden als ze een soort examen hadden gedaan. Ze moesten tonen dat ze dingen konden uithouden. Dat ze vijf minuten heel dood stil konden zitten, en ze moesten een lepel levertraan zonder blikken noch blozen, doorslikken. Dat vond ik zelf iets verschrikkelijks.

Vr. Echt een kind van een Schorpioen moeder.

Ant. Ja. En als dat opgelost was, bedacht ik dan weer wat anders. Ik had verrukkelijke, leuke kinderjaren.

Vr. Ik heb een laatste vraag die ik graag wil stellen. Wat vindt u van de hedendaagse astrologie ? Denkt u dat het betere tijden beleeft dan toen u begon. Of vindt u dat het te psychologisch geworden is ? Vindt u deze ontwikkeling goed ?

Ant. Het gaat in de wereld hoe langer hoe beter. Het komt steeds op een hoger niveau moet ik zeggen. Toen ik begon toen was het eigenlijk vreselijk, dat niveau van de paar astrologen die er waren. Je kon eigenlijk ook niets zeggen want het werd niet begrepen. Het is een hele stuk vooruit gegaan. Er zijn veel meer mensen die er wel wat van begrijpen maar ook nog veel meer die het helemaal niet begrijpen. Die het gebruiken om de toekomst te voorspellen en afgelopen. Ik vind dat heel jammer van zoiets groots, dat het zo naar beneden gehaald wordt.

Vr. Ik las in een van uw boeken dat u geen voorstander bent van voorspellingen sowieso.

Ant. Ik krijg zoveel voorspellingen toegestuurd, altijd weer en van allerlei kanten. "Er gaat vreselijke dingen gebeuren… en dit en dat, zorg dat je veel eten in huis hebt, dat je kaarsen hebt, de elektriciteit valt uit, enz." Als dit soort berichten, massaal, over het hele land door een heleboel mensen tegelijk uitgedacht worden halen we juist de rampen aan. Heb liever vertrouwen. Maar dat kun je alleen als je ziet dat de voorzienigheid zo goed voor alles gezorgd heeft. Dat moet je zelf zien om daar houvast in te vinden.

Vr. Als u een cliënt hebt die bij u komt voor progressies, of die in een Heel moeilijk positie zit. Hoe probeert u zo een mens te benaderen om hem beter te doen voelen ?

Ant. Ze komen hier meestal met problemen. Dan behandel ik dat. Ze zitten meestal waar u nu zit, en ik zit hier, en we kijken elkaar aan. En dan zie ik eerst zo’n gezicht, helemaal naar beneden kijkend, vreselijk. En terwijl we praten zie ik dat een beetje omhoog gaan, zo de lijnen. En dan beginnen ze een beetje te glimlachen, en aan het einde van het gesprek zijn ze heel opgewekt, en dan hebben we het leuk en dan heb ik ze tenminste een beetje vertrouwen weten bij te brengen. Dan hebben ze weer moed om het leven voort te zetten en heb ik ze nog wat middelen aan de hand gedaan om de toestand te verbeteren. En heel vaak hoor ik dan later van ze als het verbeterd is, dan krijg ik een brief, en soms later komen ze weer terug. Ik heb het heel prettig met mijn cliënten, patiënten, hoe je het noemen wil.

Ik sta natuurlijk ook voor de natuurgeneeskunde en dat je jezelf moet zien te genezen en niet direct naar de dokter lopen als er iets met je is. Nee, we zijn geschapen met een zekere mate van inzicht met de bedoeling dat we daarmee ook op onszelf zullen passen. Dat is dus een van de dingen die ik altijd hevig aandik, je moet het zelf doen. Ik heb mezelf ook altijd zelf moeten helpen. Je krijgt altijd goede raad van allerlei mensen maar ik moet het zelf doen. Dat is een wet in mijn leven.

Vr. Dat is ook eigenlijk een realiteit. Want je moet zelf geboren worden en je moet ook zelf sterven. Dat zijn de twee, de deur naar binnen en de deur naar buiten. Dat moet je ook alleen doen. Dit kun je niet echt met iemand samen doen.

Ant. Ja. Daarom zeg ik ook, alles zit in je, maar je kent het nog zo weinig. Je weet nog zo weinig waar je beschikking over hebt. Denk nou eens zelf en ga zelf dingen na, want je weet nooit of iemand je een passende raad geeft. Want een mens ziet niet alles bij een ander. Zo praat ik met ze om ze zelfstandig en onafhankelijk en vooral vertrouwend te maken.

Vr. Mw. Uyldert, ik dank u voor dit interview.

Artikel van
Mellie Uyldert

Engelse versie van dit interview